شما می توانید حذف یک مجسمه بدون پاک کردن گذشته است ؟

زمانی که یک کشور دارای تندیس از مردم که دیگر منعکس کننده ارزش های آن چه چیزی است که بهترین راه حل است ؟ است وجود دارد یک راه از پرداختن به گذشته و بدون پاک کردن آن ؟ و حال انجام هیچ چیز گزینه است ؟ BBC Kavita پوری صحبت می کند به چهار نفر مورد ممکن است درس گرفته و از عراق و آلمان و هند و ایالات متحده است.

این یک روز بهاری زیبا در شرق بغداد در مارس 2003 و Ghaith Abdul-Ahad همسایه به او آمد و فریاد زدند: “آمریکایی ها در اینجا.” Abdul-Ahad به خیابان رفت. او را دیدم سربازان ایالات متحده در اشاره اسلحه های خود را. آنها در حال حرکت به سمت آنچه شد و سپس به عنوان شناخته شده Firdos مربع در وسط آن مجسمه عظیم از رئیس جمهوری عراق و صدام حسین خود را در بازوی راست کشیده به آسمان تکان دادن به مردم خود را.

جمعیت عراقی در حال حاضر در میدان جمع آوری. “روشن شد که این شهر افتاده بود” Abdul-Ahad می گوید. در قاهره نقل مکان کرد و به سمت پایین مجسمه. آنها سعی کردم به دست کشیدن پایین به ضخامت بتن پایه, اما فایده ای نداشت. سپس یک آمریکایی خودرو زرهی به نظر می رسد. دریایی رو قرار داده و یک طناب به دور مجسمه. او با صعود به بالای صدام سر برگزاری یک پرچم آمریکا. Abdul-Ahad شد تماشای دریایی به عنوان او تلاش کرد به جای پرچم تفکر “هیچ که نمی کنند.”

مجسمه پایین کشیده شد توسط جمعیت است. آن را کشیده بود و از طریق خیابان. و این تصویر نمادین بود و سپس دستگیر مردان, مصرف خود, فلیپ فلاپ کردن و استفاده از آنها را به ضرب و شتم مجسمه سابق خود حاکم است. آنها “فقط شکستن این سلطه رژیم” Abdul-Ahad می گوید.

بغداد بسیاری از مجسمه رهبر کشور شده بود نمادی از ظلم و ستم “چشم و سبیل صدام پس شما هر کجا که شما بروید” او می گوید. روزی که سقوط کرد “لحظه ای بود شما متوجه است که 30 سال سرکوبگر حکومت در نهایت سقوط کرد که این فرد که تسلط ما زندگی می کند – او بزرگتر از خدا برای ما – در نهایت رفته و او را برداشته است.”

بسیاری از مجسمه های ذوب شده بودند و یا به فروش می رسد به جمع. هیچ کس واقعا نمی داند چه اتفاقی افتاده است به همه آنها را. آنها فقط ناپدید شد. این ستون که در آن صدام مجسمه یک بار ایستاده بود خالی بود برای یک زمان طولانی. به عنوان یک فرقه ای جنگ درگرفته هیچ کس می تواند به توافق برسند آنچه که باید در جای خود – می شود آن را یک شیعه, سنی یا کرد بنای? آن را در نهایت برداشته شود و در مجموع در حال حاضر یک پارک.

“ما به اینجا می آیند در حال حاضر 2020 ما نمی دیدن هر عکس از دوران صدام و کمک می کند که تاریخ به ناپدید می شوند” می گوید: Abdul-Ahad, در حال حاضر یک روزنامه نگار برای نگهبان.

او نمیخواهد مجسمه صدام حسین در مرکز بغداد خیره در او را به عنوان آن استفاده می شود. اما او را دوست داشت آن بود که در یک موزه یا یک پارک در کشور, در غیر این صورت او ترس آن دوره از تاریخ فراموش خواهد شد در دسترس نباشد. مهم است او می گوید که “نسل جوان, کودکان در 100 سال زمان می توانید به آن نگاه کنید و می گویند,” اوه, به طوری که دیکتاتور که حکومت عراق است.'”

اگر شما راه رفتن در اطراف شهرهای آلمان شما را پیدا خواهد کرد و عملا هیچ مجسمه آمیزه. بسیاری از آنها تخریب بمب گذاری های سنگین در طول جنگ جهانی دوم و بعد از آن ذوب شده و مورد استفاده مجدد قرار در طول بازسازی است. سفارش صادر شده توسط پیروز متفقین در سال 1946 مقرر است که هر تجلی رایش سوم و از جمله مجسمه های غیر قانونی بودند و به آنها نابود شوند.

“چگونه می توان یک کشور با مجسمه ستمگران و دیکتاتورها?” می پرسد Daniel Libeskind معمار از حمله به موزه یهودیان در برلین. “شما باید برای خلاص شدن از همه چیز که نیاید عدالت و حقیقت است. و این چیزی است که آلمان انجام داد.”

اما خلاص شدن از مجسمه ندارد به معنی پاک کردن حافظه تاریخ بیش از حد.

  • گوش دادن به چرا ما در مورد مراقبت از مجسمه? در این تحقیق در سرویس جهانی بی بی سی
  • دانلود تحقیق پادکست

برای آلمان یاد نمی افتد بلافاصله پس از جنگ. اما در 1960s و 70s کشور شروع به تأمل در آن دشوار گذشته است. در حال حاضر آموزش از هولوکاست و آمیزه ای است اجباری در مدارس آلمانی. تقریبا همه دانش آموزان یا بازدید از یک اردوگاه کار اجباری و یا یک بنای یادبود هولوکاست یا موزه.

به جای حفظ مجسمه های کشور تصمیم به تمرکز بر روی آن جنایات و قربانیان خود را.

Libeskind از بازماندگان هولوکاست در اصل از لودز در لهستان معتقد است آلمان ساخته شده است یک “شگفت انگیز بیانیه” به جهان است که آن را ممکن است به صورت غیر قابل بیان جنایات و موفق دموکراسی است.

در اواخر 1980s او وارد یک رقابت برای طراحی برلین موزه یهودیان. او برنده و احساس وزن از مسئولیت. “این خیلی بیشتر از فقط طراحی یک ساختمان,” او می گوید. چالش این است که برای کار کردن چگونه حقیقت تاریخی می تواند ابلاغ به نسل های که تا به حال هرگز تجربه آن دوران.

او شروع به ایجاد یک خلاء “است که مرکز این موزه که یک پوچی یک فضای خالی که در آن هیچ چیز واقعا به نمایش گذاشته اما شما احساس می کنید که این پوچی صحبت می کند به شما در مورد آنچه که در تاریخ اتفاق افتاده است که نمی تواند به نمایش گذاشته شود.”

بنابراین سابقه مشکل می توان گفت بدون برگزاری نمایشگاه مجسمه. حتی کلمه “مجسمه” حملات Libeskind به عنوان قدیمی از مد افتاده. “من فکر می کنم آن را در مورد بیش از مجسمه های امروز است. آن را در مورد ایجاد فضاهای فضاهای عمومی است که می تواند مردم را در مورد مراقبت از چیزهایی که آنها نمی دانم.”

در شمال دهلی نو وجود دارد یک پارک بزرگ. آن را کمی بیش از حد رشد سگ های ولگرد در اطراف سرگردان شوم گاهی اوقات کودکان بازی کریکت وجود دارد. در آن مجسمه های تحت پوشش در برخی از نقاشی های دیواری.

پس از هند برنده استقلال در اوت سال 1947 وجود دارد بدون سر و صدا به حذف مجسمه پادشاهان و viceroys از بلوارها و باغات از سرمایه است. در طول زمان برخی از آنها به فروش می رسد به بریتانیا و دیگران نقل مکان به این محل شناخته شده به عنوان تاجگذاری پارک. آن را به حال شده است سایت که در آن اسراف مراسم – شناخته شده به عنوان durbars – زمانی صورت گرفت که یک انگلیسی جدید پادشاه زمان به تاج و تخت. امروز از آن است که در آن effigies از مقامات سابق از دوران استعمار شده اند ذخیره شده “خارج از دید, خارج از ذهن” به عنوان AGK منون بنیانگذار هندی, اعتماد ملی برای هنر و میراث فرهنگی آن را قرار می دهد.

“و این که چگونه آن را به نام” او می گوید. “یک قبرستان مجسمه.”

نمادین ترین مجسمه پادشاه جورج V. در اطراف 70ft بلند آن ایستاده بود در قلب دهلی نو در نزدیکی دروازه هند در جاده های منتهی به نایبالسلطنه ، بیش از یک دهه پس از استقلال آن دیگر احساس حق به مجسمه یک پادشاه در چنین موقعیت برجسته. او برچیده می شود و به جایی که او با حضور در دهلی نو durbar در حال تبدیل شدن به امپراتور هند در سال 1911.

AGK منون می خواستم به استفاده از مجسمه ها به تاریخچه دهلی نو. در طول دهلی Durbar جورج V گذاشته بود اولین سنگ تهداب جدید امپریالیستی سرمایه در تاجگذاری پارک. منون هدف بود برای باز کردن یک جدید, مرمت نسخه از پارک در صدمین سالگرد این مناسبت در سال 2011 با پلاک تاریخی ارائه میدهد. “ما باید به رسمیت شناختن این واقعیت چیزی اتفاق افتاده است. وجود دارد استعماری دولت وجود دارد تصمیم به دهلی و این جایی است که در آن صورت گرفت. اجازه دهید ما را جشن می گیرند این واقعیت است که این جایی است که دهلی نو آغاز شده” او می گوید.

کار آغاز شده اما پس از آن دولت جدید انصراف پشتیبانی می کند. پارک باقی می ماند بی سرپرست حاوی the Raj-عصر مجسمه. شاید این نشانه آن است که هنوز هم دشوار است برای سرخپوستان به بحث در مورد گذشته استعماری. “برخی از سرخپوستان راحت هستند و با آن دیگران هستند. اما به نحوی از آن است که هنوز هم بسیار زنده سوخت سیاسی می گوید:” AGK منون. “پس از آن که یک نوع انرژی است که به پایان رسیده است.”

قطعا وجود دارد هنوز هم ناتمام است کسب و کار. ازاره جورج V غرفه های خالی در مرکز دهلی نو است.

هیچ کس می تواند به توافق برسند چه باید رفتن وجود دارد.

پراکنده در سراسر ایالت های جنوبی در امریکا در حال مجسمه بزرگداشت مؤتلفه رهبران و سربازان که مبارزه در جنگ های داخلی آمریکا را به ادامه عمل میكنند. آنها از جنگ از دست داده اما در دهه های بعد از بناهای تاریخی این جشن قابل توجه جانبازان مؤتلفه آغاز شده به نظر می رسد در شهر مربع.

سارا Beetham صندلی هنرهای لیبرال در پنسیلوانیا آکادمی هنرهای زیبا می گوید: بسیاری از مجسمه های ساخته شده در دادگستری شهرستان چمن که در آن بسیاری از آمریکایی های آفریقایی تبار خواهد در نظر گرفته شود. “و آنها بسیار قرض زبان از پیروزی بناهای تاریخی از روم باستان و گذشته است.”

در تئوری جنگ داخلی به حقوق برابر برای آمریکایی های آفریقایی تبار, اما در واقعیت تبعیض نژادی همچنان ادامه داشت تا جنوب برنده چه Beetham توصیف به عنوان یک “نوع سایه جنگ”. “این آثار در حال پیروزی بناهای تاریخی به پیروزی که در سایه جنگ,” او می گوید. مجسمه های چنین به عنوان یکی از مؤتلفه general Robert E Lee بنا در ریچموند, ویرجینیا در سال 1890 بودند مرکزی به ادامه مؤتلفه جنبش و دائم یادآوری سفید برتری Beetham استدلال می کند.

این آثار بودند که هرگز به طور کامل پذیرفته شده است. نگار جان میچل به عنوان مثال نوشته سرمقاله در ریچموند سیاره روزنامه در آن زمان گفت پیامبرانه “که کارگران سیاه پوست شده بود و اجباری برای قرار دادن مجسمه و که یک روز آنها هنوز هم وجود دارد به مجسمه پایین” Beetham می گوید.

ایالات جنوبی در دفاع از وجود این مجسمه ها را با این استدلال که آنها پرداخت ادای احترام به مؤتلفه نظامی قهرمانی به جای دفاع از برده داری. آنها همچنین بازیگران جنگ به عنوان دفاع از دولت حقوق برابر قدرت دولت فدرال است.

آن نبود تا 2015 که جنبش برای حذف این مجسمه ها واقعا در زمان نگه دارید. آن آغاز شده و پس از تیراندازی و نه, سیاه, محله های کشیش نشین در Emanuel کلیسا در چارلستون کارولینای جنوبی است. قاتل بعدها کشف با یک هفت تیر و یک مؤتلفه پرچم و سارا Beetham مشخص می کند که به عنوان لحظه ای که سیاه زندگی مهم جنبش به صراحت مرتبط از جمله حملات خشونت آمیز به سابقه طولانی نژادپرستی همواره توسط مؤتلفه بناهای تاریخی.

در حال حاضر با تظاهرات گسترده در سراسر آمریکا پس از قتل آفریقایی آمریکایی جورج فلوید بسیاری از اعتراضات coalesced در اطراف این مجسمه. در ویرجینیا تعداد زیادی کشیده شده است و از جمله این که از سابق رئیس جمهور کنفدراسیون Jefferson Davis.

سارا Beetham می گوید: “مجسمه نیست تاریخ. آنها اشیاء تاریخی. این واقعیت است که مردم در حال حمله به آنها را امروز نشان می دهد که ما در مورد مراقبت از آنها و که ما آنها را در برخی از راه به عنوان نوع بازتابی از خود و ارزش خود ما.”

تا زمانی که وجود داشته است مجسمه او می گوید: مردم شده اند وجود دارد که آنها را از بین ببرد. “چیزی در مورد یک گروه از مردم گرفتن خشم خود را در برابر بسیار گسترده تر نابرابری اما تمرکز آن بر روی یک شی است که به نظر می رسد مانند یک انسان است.”

او می گوید: این مجسمه از شاه جورج سوم در نیویورک یک مثال خوب است. آن را در طول جنگ نابود شد از استقلال و فلز ذوب شد به 40,000 گلوله که پس از آن استفاده می شود در برابر انگلیسی ها.

وفاداران سعی در حفظ بخش هایی از مجسمه های دفن آنها در زیر زمین – مانده هستند و هنوز هم گاهی اوقات کشف امروز.

ویرجینیا والی گفته است که این مجسمه Robert E Lee در ریچموند در حال حاضر خواهد شد حذف شده و قرار داده و به ذخیره سازی. اگر چه صدها نفر مجسمه های بیشتری باقی می ماند سارا Beetham امید برچیدن این یکی و شاید دیگران این معنی است که کشور را در حال حاضر شروع به مقابله با آن گذشته است.

“آن را می گوید که شاید در نهایت ما قصد داریم به برخی از نوع حساب در مورد آنچه که در جنگ داخلی بود و در واقع در مورد. و اگر Robert E Lee در حال رفتن به پایین می آیند در حال حاضر شاید ما در حال آماده به کفاره برای برخی از این چیزها و در نهایت به پردازش آنها و کشف کردن آنچه آنها به معنی برای ما. و من واقعا امیدوارم که این درست است.”

شما همچنین ممکن است علاقه مند می شود:

ما نام ساختمان پس از مردم و یا قرار دادن مجسمه ها به خاطر ما احترام آنها را. اما اگر ما پس از کشف آنها اشتباه است ؟ در چه مواردی باید ساختمان بود تغییر نام داده و یا مجسمه برداشته شود می خواهد بزرگ سیاه و سفید دیک در خانه, فیلسوف دیوید ادموندز.

چگونه می توانم شما تصمیم می گیرید که یک مجسمه باید سقوط ؟

tinyurlis.gdu.nuclck.ruulvis.netshrtco.de